Loonoverdracht

Door middel van loonoverdracht of loonversluiering proberen sommige debiteuren beslaglegging op hun loon te verhinderen.

Er is sprake van loonoverdracht als de werkgever van de debiteur het loon niet aan de debiteur maar aan derden uitbetaalt (b.v. zijn echtgenote). In dat geval kan de crediteur direct beslag leggen op de loonaanspraken van die derde. Het beslagleggings- en overmakingsbevel moeten aan de derde partij worden betekend.

Er is sprake van loonversluiering als de debiteur gratis of tegen een niet te rechtvaardigen laag bedrag voor een bedrijf van derden (meestal van zijn echtgenote) werkt. In dat geval heeft de crediteur de mogelijkheid beslag te leggen op de vermoedelijke loonaanspraken van de debiteur. Indien de werkgever niet vrijwillig betaalt moet de crediteur de loonversluiering zien te onderbouwen en bewijzen. Beslissingen in deze worden dan door de procesrechtbank genomen. Hier ligt nu juist het probleem dat het doorzetten van een vordering in de praktijk vaak onmogelijk maakt: want het ontbreekt de crediteur vaak aan het bewijs dat nodig is om zijn vordering door te zetten.